هوالحق

الا که رحمت آیتی ز رحمت علی بود

همه کتاب انبیا حکایت علی بود

بهشت و هرچه اندر او عنایت علی بود

اجل نعمت خدا ولایت علی بود

هوالحق

آن پاكي روح فاطمه از عشق است

آن لطف و صفاي فاطمه از عشق است

او دختر غمديده بي مادر بود

وآن ام ابيها كه شده از عشق است

چون تير بلا به پاي پيغمبر ديد

چون ابر بهاري كه شده از عشق است

آنكو به جهان قرين حيدر گشته

آن نور علي نور، شده از عشق است

زهرا و بتول و فاطمه، مرضيه اوست

آن باطن اسماء همه از عشق است

شبها به عبادت رخ زردش تا صبح

در ذكر خدا فنا شده از عشق است

چون گفت كه همسايه مقدم داريد

مفهوم دعاي فاطمه از عشق است

مبناي تولد جهان فاطمه بود

آن سر دو عالم كه شده از عشق است

اسرار شريعت و طريقت همه اوست

وآن نور حقيقت كه شده از عشق است

روزي اگرم نظر به ديدار افتد

هر گونه سخن ز ما شده از عشق است

يا علي مدد-بنده فقير روزبه كشاورز

هوالحق

در مشرب ما حقیقت ذکر٬ علیست

آن نقطه فرد و نکته بکر٬ علیست

فکری که به از عبادت صد سنه است

آن جوهر فکر و حاصل فکر٬ علیست

فواد کرمانی

هوالحق

محرم راز خدایی دل دیوانه ماست

مخزن گنج نهان سینه ویرانه ماست

برو ای زاهد افسرده که در محفل دوست

ما چو شمعیم و خلایق همه پروانه ماست

ما و تسبیح شمردن ز کجا تا به کجا

زلف پر چین بتان سبحه صد دانه ماست

اندر این ارض و سماوات نگنجد وحدت

قلب تو عرش من است و دل تو خانه ماست

وحدت کرمانشاهی

هوالحق

شدم مجنون و سرگردان من از سوداي درويشان

ندانم تا كجا باشد مقام و جاي درويشان

در آن مجلس كه درويشان شراب از عشق مي نوشند

درآيد خضر پيغمبر  شود ساقي درويشان

درآن مجلس كه درويشان به ذكر حق مي جوشند

خدا آيد در آن مجلس شود مهمان درويشان

اميرالمومنين حيدر كه شد داماد  پيغمبر

كمر مي بست و خوش مي گفت منم مولاي درويشان

زدرويشي سر مويي نسيب خود نمي  بينم

ولي غافل نيم يك دم من از سوداي  درويشان

ز آه ودرد درويشان هراسان و گريزانم

كه از رندان گذر دارد پر پيكان درويشان

الا اي شمس تبريزي تو يادي كن ز درويشان

حيات جاودان يابي تو از دلهاي درويشان

شعر از مولانا

هوالحق

طـاعت خـدا و طـاعت هـر كه را خـدا واجب كـرده بـر همه چيز مقـدم بـداريـد.

(قدموا امر الله و طاعته و طاعه من اوجب الله طاعته بيـن يدى الامور كلها)

هوالحق

اگر مردى از طرف راستت به تو دشنام داد و سپـس به سوى چپت گرديد و از تو عذر خواهى نمود عذرش را بپذير.

(ان شتمك رجل عن يمينك ثـم تحـول الـى يسـارك و اعتذر اليك فـاقبل عذره)

منبع:تحف العقول ص ۲۸۲

هوالحق

چيزى نزد خدا٬ پـس از معرفت او٬ محبوبتر از پارسايى شكم و شهوت و درخـواست كـردن از او نيست .

منبع:تحف العقول ص ۲۸۲

هوالحق

نگـاه مهرآميز مـومـن به چهره بـرادر مـومنـش ومحبت به او عبـادت است.

(نظر المـومـن فـى وجه اخيه المـومـن للمـوده والمحبه له عباده)

منبع:تحف العقول ص ۲۸۲

هوالحق

هر كه مشتاق بهشت است به حسنات شتابد و از شهوات دورى گزيند, هركه از دوزخ ترسـد براى تـوبه از گناهانـش به درگاه خـدا پيشى گيرد و از حرامها بـرگردد.

(من اشتاق الى الجنه سارع الى الخيرات وسلا عن الشهوات و من اشفق من الناربادر بـالتـوبه الـى الله من ذنـوبه و راجع عن المحـارم)